odpowiedzialność za łaskę
Etapy
formacji
św. Urszula
Jak Bóg chce!
Odpowiedź na Chrystusowe wezwanie: „Pójdź za Mną” musi być decyzją świadomą i wolną, potwierdzoną przez próbę życia. Dlatego też osoby wstępujące do Zgromadzenia przejdą okres przygotowania i próby, tak by akt profesji, a zwłaszcza akt pełnego włączenia we wspólnotę przez śluby wieczyste był decyzją dojrzałą.
z Konstytucji Zgromadzenia
Prenowicjat
Kandydatura
– stanowi pierwszy etap formacji i polega na stopniowym poznawaniu życia oraz misji Zgromadzenia. Dlatego też kandydatki przebywają w konkretnych wspólnotach i uczestniczą w ich życiu oraz podejmowanych przez nie pracach apostolskich. Towarzyszenie ze strony siostry czuwającej nad formacją pomaga im w pogłębianiu swojej więzi z Chrystusem, rozeznawaniu powołania, a także w osobistej pracy nad sobą.
Kandydatki zasadniczo zachowują strój świecki, zakładają szare sukienki z okazji uroczystości.
Prenowicjat
Postulat
– jest bardziej bezpośrednim przygotowaniem do nowicjatu.
Postulantki przebywają w Pniewach, pod opieką mistrzyni nowicjatu. W dalszym ciągu zachowują strój świecki z wyjątkiem uroczystości. Postulat trwa od pół roku do dwóch lat.
Jego celem jest:
- dalsze rozeznanie powołania i jego motywacji
- uzupełnienie formacji ogólnej i chrześcijańskiej
- kształtowanie umiejętności życia we wspólnocie.
W osiągnięciu tych celów pomaga pogłębiona modlitwa i życie sakramentalne, wykłady i indywidualne studium, towarzyszenie duchowe oraz życie we wspólnocie postulatu.
W Tajemnicy Serca Jezusa Konającego rodzi się i dojrzewa urszulanka SJK.
z Dokumentu synodu urszulańskiego
Modlitwa, pokuta, miłość
– oto w szerokich zarysach życie zakonne.
Jak Bóg chce, jak Bóg chce.
Testament św. Urszuli
Nowicjat
Nowicjat to uprzywilejowany etap formacji. Jego zadaniem jest poznanie, doświadczenie i praktykowanie stylu bycia i działania właściwego osobie konsekrowanej, a więc pomoc w:
- poznaniu, umiłowaniu Boga i przylgnięciu do Niego
- praktykowaniu rad ewangelicznych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa
- doświadczeniu życia wspólnotowego
- poznaniu osoby św. Matki Założycielki oraz przyswojeniu charyzmatu Zgromadzenia
- kształtowaniu postawy ucznia-apostoła zaangażowanego w zbawczą misję Chrystusa
Pomocą w osiągnięciu celów nowicjatu służy poświęcenie odpowiedniej ilości czasu na przebywanie z Chrystusem karmione modlitwą osobistą i wspólnotową, dniami skupienia i czasem rekolekcji, a także na wrastanie we wspólnotę i głębsze rozeznanie powołania.
Czas nowicjatu, wyróżniający się pewnym ograniczeniem kontaktów zewnętrznych, trwa rok i rozpoczyna się specjalnym aktem, w czasie którego siostry składają przyrzeczenie nowicjackie, otrzymują habit, medal Serca Jezusowego, różaniec i Konstytucje Zgromadzenia. Kończy się złożeniem czasowych ślubów zakonnych i otrzymaniem krzyża.
Juniorat
Juniorat, czyli okres ślubów czasowych, służy dalszemu pogłębieniu formacji we wszystkich jej wymiarach: ludzkim i chrześcijańskim, duchowym i zawodowym, a także doktrynalnym, praktycznym, charyzmatycznym i apostolskim. Trwa 5 lat. Siostry żyją we wspólnotach, podejmując powierzone im zadania.
Celem tego czasu jest przede wszystkim:
- dalsze dojrzewanie i rozwój powołania w harmonii modlitwy i pracy, wspólnoty i misji
- związanie z tajemnicą Serca Jezusa Konającego oraz pogłębienie poczucia przynależności do Zgromadzenia
- formacja zawodowa pod kątem powierzonych zadań
- przygotowanie do poświęcenia się Bogu poprzez złożenie profesji wieczystej
W realizacji tych celów pomocne jest wsparcie i towarzyszenie ze strony osoby odpowiedzialnej za formację młodej siostry, życie we wspólnocie apostolskiej i zaangażowanie w jej misję, spotkania wspólnotowe (cotygodniowe, coroczne), rekolekcje i dni skupienia, a także realizacja charyzmatu w praktyce życia.
Ostatni rok przed złożeniem ślubów wiecznych stanowi szczególne przygotowanie do powiedzenia Bogu tak na czas i na wieczność.
W czasie uroczystości profesji wieczystej siostry otrzymują obrączkę.
Pragniemy stawać się coraz pełniej Jego narzędziem w dziele ewangelizacji;
pozwolić Chrystusowi, aby mógł posługiwać się nami tak i tam, gdzie On tego potrzebuje.
z Dokumentu synodu urszulańskiego
Formacja permanentna
Formacja permanentna jest nieustanną troską o pełne ukształtowanie w sobie nowego człowieka, który doświadcza w swoim sercu uczuć Chrystusa. Trwa od złożenia profesji wieczystej aż do chwili spotkania z Panem w wieczności.
Cele formacyjne tego etapu są bardziej rozłożone w czasie i dostosowane do wieku życia, na którym znajduje się dana siostra. Przede wszystkim są to:
- troska o ciągle nową wierność Chrystusowi
- pogłębianie życia w aspekcie modlitwy i ofiary
- coraz głębsze odczytywanie swojego życia w tajemnicy Serca Jezusa konającego i pogłębianie tożsamości charyzmatycznej
- ustawiczne odnawianie gorliwości w apostolskiej służbie
- gotowość przyjęcia swoich ograniczeń (choroba, podeszły wiek) oraz uczestniczenia
w paschalnej tajemnicy Chrystusa – Jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu.
Na tym etapie pomocą służy dalsze dokształcenie doktrynalne i zawodowe, cotygodniowe spotkania formacyjne oraz codzienne dzielenie się doświadczeniem wiary i życia we wspólnocie, rekolekcje miesięczne i roczne, towarzyszenie ze strony przełożonych oraz duchowe kierownictwo, probacja,
a także każdy czas poświęcony osobistej i wspólnotowej modlitwie, refleksji i ewaluacji.